|
|
| |
Orientowanie mapy
1. Geometryczne
Orientowanie mapy według przedmiotów liniowych
Jeżeli nasze miejsce stania znajduje się na przedmiocie terenowym
liniowym (np. na torze kolejowym, drodze, itp.) przykładamy
na mapie do znaku tego przedmiotu linijkę i obracamy w poziomie
mapę, dopóki kierunek danego przedmiotu nie pokryje się z jego
linią w terenie. Należy przy tym uważać, aby położenie sąsiednich
przedmiotów względem linii odpowiadało ich położeniu w terenie.
W przeciwnym razie orientacja może być odwrócona o 180o.
Jako linia terenowa może też być wykorzystana linia łącząca
w myśli dwa przedmioty terenowe.
Orientowanie mapy według przedmiotów terenowych
i form rzeźby terenu
Jeżeli na mapie znane jest położenie miejsca stania (na rysunku
- most), to do linii orientacyjnej łączącej nasze stanowisko
z dowolnym przedmiotem terenowym lub formą rzeźby terenu (na
rysunku - kominem, wzgórzem) przykładamy linijkę i obracamy
w poziomie mapę, dopóki linia orientowania na mapie nie pokryje
się z linią orientowania w terenie. Zorientowanie sprawdzamy
według innego jeszcze przedmiotu terenowego (formy rzeźby terenu
lub linii).
2. Magnetyczne
Busolę przykładamy do wschodniego lub zachodniego boku ramki
mapy, względnie do linii siatki kilometrowej. Wartość zboczenia
lub uchylenia magnetycznego uwzględniamy wtedy, gdy jest ona
większa niż połowa wartości (0-50) jednej działki na podziale
w tysięcznych limbusa busoli AK.
Przy orientowaniu mapy według ramki, krawędź busoli AK należy
przyłożyć do boku ramki mapy. Następnie tak obracać mapę w płaszczyźnie
poziomej, aby północny grot igły magetycznej na podziale w tysięcznych
wskazywał wartość zboczenia magentycznego. W przytoczonym przykładzie
δ=0-44, co w zaokrągleniu odpowiada odczytowi 0-50 wskazanemu
przez grot igły magnetycznej.
Przy orientowaniu mapy według siatki kilometrowej, krawędź busoli
AK przykładamy do linii pionowej siatki kilometrowej. Następnie
tak obracamy mapę w płaszczyźnie poziomej, aby północny grot
igły magnetycznej na podziałce w tysięcznych wskazał wartość
uchylenia magnetycznego. W przykładzie δ=0-47, co w zaokrągleniu odpowiada odczytowi busoli 0-50, wskazanemu przez grot igły magnetycznej.
|
|
 góra
| |
